ملا محمد مهدى بن على نقى شريف
162
زاد المسافرين ( فارسى )
سراسيمه مىگريزند و به جاى خود نمىروند و نفس كشيدن مشكل مىشود و آدمى را از هوا راحتى حاصل نمىشود . و چون بر بلندى برآيند و در هوا نظر كنند ، چنان نمايد كه هوا دودناك و غليظ و تيره است . و ديگر علامات و با تغيير فصول است از وضع طبيعى ، خصوصا تابستان و ظهور رجوم و شهب در اوايل پاييز و ايلول ماه رومى و ديگر از علامات و با كمى باران با بسيارى ابرها ؛ اين است مجملى از علامات هواى وبائى . اما احتراز به اين نحو است كه اولا اگر نقل ممكن باشد ، نقل كنند كه آدمى كمتر از پرستوك نباشد و اگر نقل ممكن نباشد ، اين ادويه را مكرر دود كنند : عود ، عنبر ، قسط ، كندر ، سندروس ، كهربا ، پوست انارين ، لادن ، مشك ، زعفران ، سعد ، ابهل ، صندل ، گز ، مورد ، زراوند طويل ، جدوار ، منفردا يا مجموعا و هميشه پياز و سركه ببويند و بنوشند و در خانه و اطراف مسكن بپاشند و مويز و سركه و آبغوره مكرر بنوشند و در خانه بپاشند و لتّه را به آنها آلوده در پيش دماغ بدارند و خانه و مكانى كه در او مىباشد از دخول هواى خارج محافظت نمايند و حسب المقدور از آنجا حركت نكنند . و اگر بالضروره حركت بايد كرد ، لتّه را به سير و سركه آلوده بر دماغ ببندند و زود معاودت نمايند . و باوجود اين تدابير از خوردن ميوهها و شيرينىها پرهيز كنند و از جماع و حمام و تشنگى و گرسنگى احتراز نمايند و آب بسيار سرد بنوشند و در آنچه مىخورند و مىآشامند ، سير و سركه داخل نمايند و غذاهاى ترش و بىنمك ميل نمايند و از ترياق مثروديطوس و جدوار هريك كه باشد مكرر بخورند و برشعثا و فلونياى رومى مناسب است و فادزهر معدنى هم خوب است .